باورم نمی شد ولی حقیقت داشت ،
حقیقتی برای او تلخ  ولی برای من شیرین.
دیروز بعد از آن روزهای تاریک و غم آلود به سراغم آمده بود،
 نمی دونم برای چی..
شاید برای آرزوهای مرده ام ، انگار قلبش مثل من زخم خورده بود.
 اما نمی دونم چرا حاضر نبود قصه دلش را تعریف کند.
شاید از شکستن غرورش می ترسید
باورم نمی شد آن شیر سرکش اینقدر اهلی شده است.
 مثل گنجشک ترسیده بود و بر خود می لرزید
اما دیگر دلم برایش نمی سوخت.
چرا رهایم کرده بود؟ که حالا طلب بخشش کند.مگر روزهای تباه
شده عمرم را می توانست به من بازگرداند؟
 مگر با یه جمله «حلالم کن» می توانستم از آن همه تحقیر بگذرم
چه دلگیر رهایم کرده بود و رفته بود .
آن روزها که آسمان دور سرم می چرخید و زمین انگار زمین همیشگی نبود
و روزها کسالت آور و دلتنگ بود
شوق زندگی را از دست داده بودم .
اشک لحظه ای از چشمم جدا نمی شد و با کشیدن هر نفس مرگ را تجربه می کردم
او نبود که شکستن مرا ببیند
اما من رفتن او را به چشم دیده بودم و آن اخبار زجر آور را درباره اش شنیده بودم
حالا آمده بود که چه چیز را در قلبم زنده کند؟
 عشق یا نفرت؟
 حالا که با جای خالی تو خو گرفته ام
ازت می خوام از آسمان زندگیم بیرون بری
و به رویاهای سیاهت بپیوندی
 و مرا در خلوت ترانه هایم رها کن.
لیلایت را عاشقانه در آغوش بگیر ،
 من هم دیگر تنها نیستم ،
 کسانی دارم که جای خالی تو را برایم پر کرده اند...

اولی : سلام

تلقین می کنم به خودم

خدایا خوبم...

من اگر می دانستم که چه دردی دارد جنگیدن ...

مدتی است دلم می خواهد هی جیغ بزنم 

دیوانگی هایم را

اینجا می نویسم برایت

خیانت دیدم ...

وقتي دلم به درد مي ايد و كسي نيست به حرفهايم گوش كند وقتي تمام غمهاي عالم

در دلم نشسته است وقتي احساس ميكنم دردمندترين انسان عالمم وقتي تمام عزيزانم

وقتی که حس می کنی به ته یک کوچه رسیده ای جا می خوری
و دیگر نمی توانی به درستی فکر کنی ....
انگار شکست را پذیرفته ای
و حتی برای نجاتِ خودت توان نداری ...
در این میان اگر دستی هم نباشد برای نجاتِ تو دراز شود ...
خــ ــدا می داند چگونه در هم خواهی شکست ؟!

بگذار گریه کنم برای عاطفه ای که نیست

همیشه تویی که داری بر سرم فریاد می زنی و هی فریاد می زنی ...

می خوام فریاد بزنم ..چرا همیشه فکر می کنی هر کاری میکنی درسته؟

میفهمم همه چی بی خودِ...